دوشنبه، ۲۲ اسفند ۱۳۸۴
رییس گفت روز سه شنبه سوری همه چند ساعتی زودتر کار را تعطیل کنیم و برویم در خانه هایمان سنگر بگیریم تا روز چهارشنبه از ترس خمپاره و تانک و تکه تکه شدن. خبر و خبرگزاری بی خبر.عجب روزگاری شده.
« پدرم می گوید:20 سال پيش مجبور نبوديم شب چهار شنبه سوري تا صبح توي پناهگاه بخوابيم ولي از وقتي استفاده از سلاحهاي از رده خارج شده براي جشن چهارشنبه سوري آزاد شد اين بلا سرمان آمد. پدرم ميگويد چهار شنبه سوري آن سالها فوق فوقش در محل صد نفر كشته ميشدند. ولي خب اين نسبت به جمعيت 50 ميليوني آن سالهاي تهران زياد هم تلفات سنگيني نبوده. پدر بزرگم ميگويد بچه كه بوده از چيزهايي به اسم اكلير و سرنج استفاده ميشده و در چهار شنبه سوري هم نهايت چند نفر ميسوختند... ادامه تصویر چهارشنبه سوری 1344»


سلام خواهر بالاخره موفق به كشف وبلاگ آرياتوريسم شدي يا نه؟ دستور شما اطاعت و آريا توريسم به وبلاگم لينك شد. اگر يك موقع وقت داشتي هم من و هم آريا توريس را به خودت لينك بده همان كاري كه ما كرديم.... آفرين خواهر خوب...
دقیقن! متاسفانه فرهنگ مردم در مورد چهارشنبه سوری بشدت نزول پیدا کرده به سطح لمپنی!!
معلمه رئيس توجه داره
با درود
اميدوارم اينطور تصور نشود كه مردم دارند مبارزه منفي انجام ميدهند.دامن زدن به اين موضوع را ابتدا بايد در رفتار سفراي تازي پرست جستجو كرد كه اگر دستشان باز بود همه چيز تاريخ ما را انكار ميكردند متاسفانه بلاهت همين عده به قليان نوعي از تقابل در مردم منجر شده كه شاهديم نگاهي به رسانه هاي خارج از كشور درك موضوع را آسانتر ميكند كه چگونه عده اي چشم اميد دوخته اند به اينكه از دل چهارشنبه سوري انقلابي را بيرون كشند.! به هر حال از نوشته هاتون استفاده ميكنم.
موفق باشيد
عاكف
ندا جان! اكليل درسته نه اكلير! بچه مثبت!