همواره طي سالهايي كه در روزنامه هاي مختلف به عنوان خبرنگار اقتصادي كار كرده ام اين دغدغه كه مرز اخلاق وكار حرفه ايي در حوزه روزنامه نگاري اقتصادي كجاست باعث شك و دودلي هاي فراواني برايم شده است .به اعتقاد من روزنامه نگاري در ايران هيچ تفاوتي با فالوده فروشي ندارد وقتي كه يك فالوده فروش درون شيشه آبليمو را با مقدار متنابهي آب و اندكي آب ليمو پر مي كند نبايد از روزنامه نگاري ايراني توقع داشت كه آگهي را به جاي خبر به خورد مردم ندهد در واقع ما در ايران همگي به اين توافق رسيده ايم كه سر يكديگر را كلاه بگذاريم اين كلاه بر داري هيچ گاه به تنهايي با پيمان جمعي ميان روزنامه نگاران از بين نمي رود آنچه كه مي تواند در اين ميان حايز اهميت باشد تحولات آموزشي در ساختار فرهنگي رياكارانه ايراني است .

ندا عزیزسلام.....گفت و گوی اختصاصی "ناما جعفری" با جسد "منوچهر آتشی" در یک روز بارانی...
به تشییع جنازه ی "منوچهر آتشی" خوش آمدید
لطفاً
گیلاس های چیده شده را
همین جا آویزان کنید
چشم های ما
گیلاس های تازه می خواهد
(البته گندم هم می خواهد / شکممان!!) گریه اگر بگذارد.......به امید دیداری دوباره

ندا از تو انتظار نداشتم به چنين آمار مخدوشي درباره روزنامه نگاران استناد كني:"پیمایش ملی ارزش ها و نگرش های ایرانیان، نشان داد که معلمان نخستین قشر معتبر میان مردم هستند و در رده 12 ام روزنامه‌نگاران. "

ندا در متن میثاق آمده است تحقق وظايف و مسئوليت­هاي اجتماعي روزنامه نگاران در صورتي امكان­پذير است كه شرايط استقلال و شرافت حرفه­اي آنها تأمين شده باشند،هرچند که این شرایط تامین نیست اما تلاش برای تحقق وظايف و مسئوليت­هاي اجتماعي در مطبوعات کشور بیشتر از سایر نهادهای اجتماعی است. در زمانه ای که من و تو به عنوان روزنامه نگار اجازه نداریم هنگام اظهار نظر در مورد مشکلات حوزه تخصصی خود از سوزن استفاده کنیم چرا باید رو به آینه جوالدوز بکشیم؟!

نمي خواد لينكمو عوض كني پدر منو در آوردي ؟اگه اينقدر تنبلي كه لينكمو عوض كني ، منو از لينكات حذف كن

نمي دانم.من هم گيج هستم وهم نااميد.من تورا بد مي كنم وتو من را.همه روزنامه نگاريم .تعدادمان به 200تا هم نمي رسداما حتي دونفرمان هم اتحاد نداريم.همديگررا قبول نداريم.دوستانمان را دزد مي خوانيم-باج بگير-امنيتي و.......
چه جمع خوبي.راستي مي خواهم از توبپرسم به چندنفرمي تواني اعتمادكني؟