درباره این انتقاد از خاطرات رسانه ای نیک آهنگ کوثر( بخشی که به مسائل شخصی روزنامه نگاران اشاره می کند) پرستو می گوید فضای وبلاگی فضای خود مختاری است و هرکس براساس آنچه تشخیص می دهد رفتار می کند. آیدین هم که با یادداشت های نیکان موافق است این را نوشته:«اينها بخش هايي از روابط كاري در روزنامه نگاري ماست . خيلي از مطيوعاتي ها از اين چيزا به جاهايي رسيدن و خيلي ها با تمام تواتايي هاشون دارن درجا مي زنن.روابط شخصي جاش تو اماكن شخصيه نه تو تحريريه روزنامه ها و خبرگزاري ها.»
به هردو نظر انتقاد دارم.
اول_ این نکته های غلط یا درست را که "فلانی" از زنش حساب می برد یا "بهمانی" از ویژگی های جنسیتی به عنوان نردبان استفاده کرده، فقط کسانی می دانند که از نزدیک با این افراد سرو کار داشته اند، مثل رد شدن از کنار میز و شنیدن یک مکالمه. کجای این مسائل موضوعاتی است که دانستن آن به ما مربوط باشد و ...
دوم_ فضای خودمختاری در وبلاگ ها خط قرمزهای قانونی دارد که البته هنوز در ایران به تصویب رسمی نرسیده ( قانون جرایم رایانه ای در راه است) اما ما که به حقوق افراد احترام می گذاریم حتما ماده 21 اعلامیه حقوق بشر یادمان است که می گوید:«حريم خصوصي، خانواده، خانه و مكاتبات، آبرو و حيثيت افراد نبايد مورد تعرض ومزاحمت واقع شود. هر كس اين حق را دارد كه عليه چنين مزاحمتهايي مورد حمايتقرار گيرد.»
سه نوع قانون برای حفظ حریم شخصی افراد در دنیا وجود دارد : قوانین جامع ، موردی ، خود تنظیمی و این میان شورای اروپا جامع ترین قانون را در این زمینه دارد.بقیه قوانین مربوط را در این مقاله می شود پیدا کرد.
دکتر بروجردی هم در یک مقاله دیگر، گفته که با وجود توسعه فناوری و رشد رسانه های سایبر به دلیل نبود قانون مشخص در ایران ، حریم شخصی افراد در اینترنت محترم نگه داشته نمی شود اما این دلیل موجه بودن و خودمختاری فضای وبلاگ ها نیست.
شنبه، ۱۹ شهریور ۱۳۸۴
از : مدیریت بلاگ پیام بهبهان
به : مدیریت این بلاگ و خوانندگان عزیز آن
سری هم به بلاگ من بزنید و در مورد مقالاتم نظر دهید
در ضمن ما اماده تبادل لینک با عزیزان هستیم
www.payambehbahan.blogfa.com
منم با تو موافقم. اگر چه اين محيط اصلا محيط دلچسبي است و روزهاي ما پر از حضور آدمهايي است كه نيك آهنگ كوثر از آنها حرف مي زند ولي نوشتن از خصوصيات شخصي آدم ها اين هم در اين شرايط اصلا كار درستي نيست
دكتر شكرخواه ميگفتن "وبلاگ چارديواري و حريم خصوصيه اين درست ولي بايد حواسمون باشه كه ديوارهاي اين اتاق شيشهاي هستند و ما حق نداريم اخلاقاً در خانهاي با ديوارهاي شيشهاي همه چيز رو به نمايش بذاريم." من با نظر شما حتي قبل از ماده 21اعلاميه حقوق بشر و قوانين مربوط به جرايم سايبر موافقم.
به نظر من اين حرف شما نه منطقيه، نه صحيح. يه نفر «خاطرات» خودش رو در وبلاگ خصوصيش نوشته و شما ششلول از رو ميبنديد و حرف از قانون و بگير و ببند و حقوق بشر ميزنيد. با تمام سعيهايی که تا به حال در اين زمينه شده، خوشبختانه وبلاگ هنوز هم خط قرمز نداره. و فراموش نکنيد که حق حرف زدن! هم يکی از همون حقوق بشره، فقط متأسفانه اين يکی خيلی زود و راحت فراموش ميشه.
مطلب "حريم خصوصي در جامعه اطلاعاتي" رو خوندم به نظرم نوشته هاي نيكان از مصاديق:حريم خصوصي را ميتوان به چهار حوزه مجزا، اما مرتبط به يكديگر تقسيم كرد..." نبود!
مطلب "حريم خصوصي در جامعه اطلاعاتي" زو خوندم به نظرم نوشته هاي نيكان از مصاديق:حريم خصوصي را ميتوان به چهار حوزه مجزا، اما مرتبط به يكديگر تقسيم كرد..." نبود!