مراسم خداحافظی با خاتمی در سالن پنج هزار نفری وزارت کشور برگزار شد. از جایت تکان می خوردی ، دیگر صاحب صندلی ات نبودی مگر با چنگ و دندان دوستان کنار دستی و بسته به درصد شرم وحیای ایستاده ها. مراسم خیلی خاص و فضای روحانی ای نبود جز ساعت 9 که خاتمی خداحافظی کرد. رو که برگردانم ، یا اشک ها حلقه شده بود یا سرازیر. بیشتر از چشم های نوجوانان ، مجلس دانش آموزی ها ... خانم های چادری زیادی را هم دیدم که گریه می کردند. ( من هم که مستعد جوزدگی ، زودتر خودم را هدایت کردم به سمت در خروجی .)
این مراسم کسل کننده را قرار بود به شکل مردمی و غیر دولتی تر معصومه و دوستان برگزار کنند که نشد. بهمن دلیل آن را گفته . طرحی که بچه ها داشتند ، مطمئنا این قدر خشک و رسمی از کار در نمی آمد...
خبرهای کلی را ایسنا نوشته ، متن سخنرانی خاتمی ، عکس ها و سخنرانی هنرمندان و افراد علمی که بیشتر نوشته های معمولی بود جز یکی دو نفر... مثل هوشنگ مرادی کرمانی که این بار به جای رانندگی ، " سخن رانی" کرد. خاتمی را نشاند پشت سخن خود و در شهر گرداند ، گاهی تند رفت ، خاتمی جلوی او را گرفت ، جایی ایستاد ، خاتمی به او گفت " برو ، نایست " ، آخر هم او را در میدانی پیاده کرد که هیچ بت و مجسمه ای در آن نبود ، چون قبلا خاتمی ، غول های بزرگ ساختگی را شکسته بود....نکته خاصی نماند جز چند حاشیه که شریکی ، با قلم نوجوان کنار دستی روی ویژه نامه چلچراغ نوشته شد ( ورود هرگونه وسیله و کیف دستی و غیر دستی ممنوع بود ، حتی شما دوست عزیز )
1_ خاتمی با اشاره به سید حسن خمینی که نوبت سخنرانی اش را به شخص دیگری داده بود گفت ، " آخوند با گذشت هم داریم ..."
2_ آخرهای برنامه یکی از وسط سالن داد زد " خاتمی دوستت داریم " . خاتمی هم جواب داد " نه ، حالا فعلا نمی خواد دوستم داشته باشید . بعدا وقت زیاد داریم برای دل دادن و قلوه گرفتن "
3_ خاتمی : " بنا بود اسلامی که انقلاب کرد منبع امنیت باشد نه نا امنی " ....