جای آنان، اینجا که ایستاده اند نیست.
علی اکبر قاضی زاده را می گویم که عصر امروز در تحریریه ای نو پا و غریب ( پول ) ، از دلتنگی هایش می گفت " پوست کلفت شده ایم از بس دراین وضعیت مانده ایم".از اینکه جایی ایستاده که دوست ندارد به ناچار لابد. و روزنامه ای که دوست دارد دیگر نیست.
حسین قندی هم هست آن کنارها که چون روزنامه ای برای نوشتن ندارد جایی دیگر با دلی پر مهمان می شود. حسین قندی با کارنامه ای پر از دانش آموختگانی که هنوز برای گرفتن ایراد از همدیگر کتابهای او را ورق می زنند.